Μουσεία και εκπαιδευτικά προγράμματα - Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου

Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου

20 Μουσεία και Πολιτιστικοί Φορείς παρουσιάζουν τις δράσεις
και τα εκπαιδευτικά τους προγράμματα και καλούν
τους μεγάλους και κυρίως τους μικρούς τους φίλους να συμμετέχουν, δωρεάν !

Συμμετέχουν:
Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδος / Ελληνικό Παιδικό Μουσείο / Ελληνικό Μουσείο Αυτοκινήτου, / Ελληνοαμερικανική Ένωση / Ίδρυμα Πολιτισμού και Εκπαίδευσης «Ανδρέας Λεντάκης» / Ινστιτούτο των Ελληνικών Μύλων / Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη / Ινστιτούτο Έρευνας Μουσικής & Ακουστικής / Ιστορικό Αρχείο Εθνικής Τράπεζας / Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης / Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων Φοίβου Ανωγειανάκη – Κέντρο Εθνομουσικολογίας /Μουσείο Ηρακλειδών, Τέχνη και Μαθηματικά / Μουσείο Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών / Μουσείο Κοσμήματος Ηλία Λαλαούνη / Κέντρο Μελέτης Νεώτερης Κεραμεικής -Ίδρυμα οικ. Γ. Ψαρόπουλου / Κέντρον Ερεύνης Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών / Μουσείο Πολιτικών Εξορίστων Άη Στράτη / Μουσείο Σπύρου Βασιλείου / Μουσείο Συναισθημάτων Παιδικής Ηλικίας / Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων – Δημοτική Πινακοθήκη, Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων –Δωδεκανησιακό Σπίτι Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων – Μουσείο «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος», Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων – Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης «Αγγελική Χατζημιχάλη»
 
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ 10.00-19.30

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ
(αριστερή πτέρυγα του Κέντρου Τεχνών)
Κέντρο Μελέτης Νεώτερης Κεραμεικής -Ίδρυμα Οικ. Γ. Ψαρόπουλου
10.30-11.30 / «Παραμύθια μυθιακά με πηλό πλασμένα» / 6-12 ετών / 20 παιδιά
Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδος
12.00-14.00 / «Εβραϊκές Γιορτές» / Οικογενειακό πρόγραμμα / 6-12 ετών / 20 άτομα
Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη
16.00-17.00 / «Ανακαλύπτοντας τις τέχνες» / Οικογενειακό πρόγραμμα/ 2-4 ετών / 20 άτομα
17.00-18.00 / «Διάσημοι ζωγράφοι: Σπύρος Παπαλουκάς» / 6-12 ετών / 15 παιδιά

ΧΩΡΟΣ Α’
(τριγωνικός χώρος με γκαζόν ακριβώς αριστερά του διαδρόμου της εισόδου στο Μουσείο Βενιζέλου)
Κέντρον Ερεύνης Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών / Έκθεση «Σκιάχτρα»
Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης
12.30-14.00 / «Δέντρα ιερά, τάματα και μύθοι» / Οικογενειακό πρόγραμμα / 4-12 ετών / Πρόγραμμα συνεχόμενης ροής / Ελεύθερη ροή χωρίς περιορισμό στον αριθμό συμμετεχόντων
14.00-15.00 / Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων – Φιλαρμονική Ορχήστρα Πνευστών
 
ΧΩΡΟΣ Β’
(ασφαλτωμένος χώρος ακριβώς δεξιά της εισόδου στο Κέντρο Τεχνών)
Μουσείο Σπύρου Βασιλείου
11.00-12.00 / «Ζωγραφίζοντας την Ελλάδα με τα χρώματα του μπάρμπα-Σπύρου» / 6-7 ετών / 15 παιδιά
Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων – Συλλογή φιγούρας θεάτρου σκιών – Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα»
18.30-19.30 / «Παράσταση και επίδειξη φιγούρας καραγκιόζη. Θίασος μαθητών Σωτήρης Χαρίδημος» παιδιά Δημοτικού & Γυμνασίου / 20-30 παιδιά

ΧΩΡΟΣ Γ’
(ασφαλτωμένος χώρος ακριβώς δεξιά της εισόδου στο Κέντρο Τεχνών)
Ελληνοαμερικανική Ένωση
10.30-11.00 / «Παίζοντας και μαθαίνοντας για τους λόφους της Αθήνας» / 8-12 ετών / 20 παιδιά
Ιστορικό Αρχείο Εθνικής Τράπεζας
11.30-12.30 / «Αναζητώντας τα ίχνη της εξαφανισμένης κας Μητρογιάννη μέσα από τα αρχειακά της τεκμήρια» / 8-12 ετών / 15 παιδιά
Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων Φοίβου Ανωγειανάκη – Κέντρο Εθνομουσικολογίας
13.00-14.00 / «Τα παιχνίδια, τα όργανα» / 8-12 ετών / 20 παιδιά
Μουσείο Ηρακλειδών, Τέχνη και Μαθηματικά
16.00-17.00 / «Τα Μαθηματικά στη Φύση και την Τέχνη» / 8-12 ετών / 20 παιδιά

ΧΩΡΟΣ Δ’
(απέναντι από την είσοδο στο Κέντρο Τεχνών)
Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων – Μουσείο «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος»
10.30-11.45 & 12.15-13.30 / «Παιδιά, μικροί ιστορικοί ερευνητές, ζωγραφίστε το Πορτρέτο το Ελευθέριου Βενιζέλου» / Δ’, Ε’, Στ’ Δημοτικού / 20 παιδιά
16.15-17.30 / «Παιδιά, μεγάλοι ιστορικοί ερευνητές, ζωγραφίστε το Πορτρέτο του Ελευθέριου Βενιζέλου»
Γυμνάσιο-Λύκειο / 20 παιδιά
Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων – Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης «Αγγελική Χατζημιχάλη»
11.00-11.30 & 13.30-14.00 & 16.30-17.00 / «Ένα παιχνίδι με την Ελληνική Τέχνη και Παράδοση» / Α’, Β’, Γ’ Δημοτικού / 20 παιδιά
12.30-13.00 & 15.30-16.00 / «Ένα παιχνίδι με την Ελληνική Τέχνη και Παράδοση» / Δ’, Ε’, ΣΤ’ Δημοτικού / 20 παιδιά
Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων – Δημοτική Πινακοθήκη
11.30-12.00 / «Η παλέτα του Ζωγράφου» / Νηπιαγωγείο, Α’, Β’ Δημοτικού / 20 παιδιά
13.15-13.45 / «Ορέστης και Πυλάδης» / Γ’, Δ’ Δημοτικού / 20 παιδιά
15.00-15.30 / «Στο εργαστήρι του Ζωγράφου» / Ε’, ΣΤ’ Δημοτικού / 20 παιδιά
Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων – Δωδεκανησιακό Σπίτι
12.00-12.30 & 13.00-13.30 & 16.00-16.30 & 16.45-17.15 / «Ταξιδεύοντας με ένα σφουγγαράδικο καΐκι»
/ 8-15 ετών / 20 παιδιά

ΧΩΡΟΣ Ε’
(στο χώρο πίσω από το Κέντρο Τεχνών)
Ελληνικό Παιδικό Μουσείο
10.00-13.00 / «Το Ελληνικό Παιδικό Μουσείο ταξιδεύει με το έκθεμα Φυσαλίδες» / Οικογενειακό πρόγραμμα / 3-12 ετών / ελεύθερη ροή, χωρίς περιορισμό στον αριθμό συμμετεχόντων
Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη
17.30-18.30 / Συμμετοχική Όπερα / Οικογενειακό πρόγραμμα / από 8 ετών / 40 άτομα


Ελεύθερη είσοδος και δωρεάν συμμετοχή σε όλα τα εκπαιδευτικά προγράμματα
 
Οργάνωση: Δίκτυο Μουσείων και Πολιτιστικών φορέων Αθήνας
www.αthensmuseums.net
 
Φιλοξενία και υποστήριξη εκδήλωσης
Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων
 

Μιλώντας στα παιδιά για το παρελθόν

	«Μιλώντας στα παιδιά για το παρελθόν»
Υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος να μιλάμε στα παιδιά για το παρελθόν; Και αν ναι, σε ποιους θα απευθυνόταν ένα βιβλίο με άρθρα που συμπυκνώνουν έρευνες πολύ διαφορετικών κλάδων γι' αυτό το θέμα; Τις απαντήσεις δίνει το βιβλίο «Μιλώντας στα παιδιά για το παρελθόν».
«Σε δασκάλους, καθηγητές, εκπαιδευτικούς, ψυχολόγους, αρχαιολόγους, μουσειολόγους, απλούς γονείς. Πρόκειται για ένα εργαλείο που μπορεί να υπάρχει σε κάθε βιβλιοθήκη αρχαιολογικού ινστιτούτου, μουσείου, σχολείου, αλλά και σπιτιού. Απευθύνεται σε μια μεγάλη γκάμα ανθρώπων που νοιάζονται και θέλουν να εμβαθύνουν στον τρόπο που τα παιδιά κατανοούν το δικό τους παρελθόν, πρώτα το οικογενειακό και μετά το συλλογικό όπως έρχεται στο φως μέσα από τις αρχαιολογικές έρευνες», δήλωσε η Νένα Γαλανίδου. Η αναπληρώτρια καθηγήτρια Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, είναι η μία εκ των δύο επιμελητριών του βιβλίου «Μιλώντας στα παιδιά για το παρελθόν», το οποίο εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις «Καλειδοσκόπιο». Το βιβλίο αποτελεί εμπλουτισμένη εκδοχή της αγγλικής έκδοσης με τίτλο «Telling Children about the Past: An Interdisciplinary Perspective» που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ το 2007. Την επιμέλεια της αγγλικής έκδοσης είχαν η Νένα Γαλανίδου και η Λιβ Χέλγκα Ντομάσνες, καθηγήτρια Αρχαιολογίας στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Πανεπιστημίου του Μπέργκεν στη Νορβηγία. Όπως αναφέρεται στον πρόλογό του, το βιβλίο αποτελεί «μια γόνιμη συνεργασία μεταξύ δύο αρκετά διαφορετικών παραδόσεων: του σκανδιναβικού Βορρά και του μεσογειακού Νότου». Η ελληνική έκδοση αποτελεί το πρώτο βιβλίο της σειράς «Δημόσια Αρχαιολογία», που εγκαινιάζουν οι εκδόσεις «Καλειδοσκόπιο». «Υπάρχουν δύο όψεις στην προσπάθεια αυτή. Η πρώτη είναι ότι συγκεντρώνει ανθρώπους από διαφορετικές ακαδημαϊκές παραδόσεις και αντικείμενα: από τις νευροεπιστήμες και την αναπτυξιακή ψυχολογία μέχρι την αρχαιολογία και τη μουσειολογία. Στη συνέχεια, τους βάζει να συζητήσουν μεταξύ τους και να καταθέσει ο καθένας την εμπειρία και τα κεκτημένα του επιστημονικού του πεδίου, για όλους εκείνους που ενδιαφέρονται να εμβαθύνουν στο ‘πώς τα παιδιά έρχονται σε επαφή με το παρελθόν σε διάφορα μέρη του κόσμου και πώς το προσλαμβάνουν και το εσωτερικεύουν'. Η άλλη όψη ανοίγει την αυλαία για τη δημόσια αρχαιολογία, προσφέροντας ένα εκδοτικό φόρουμ συζήτησης και επεξεργασίας, καθώς ήθελα να επικαιροποιήσω αυτό που έκανα πριν από 5 χρόνια στην αγγλική γλώσσα», αναφέρει η ίδια. Δημόσια Αρχαιολογία Η Δημόσια Αρχαιολογία είναι ένα σχετικά νέο πεδίο έρευνας που πραγματεύεται την παρουσία της αρχαιολογίας στη δημόσια σφαίρα. Η Δημόσια Αρχαιολογία «ξεφεύγει από τα σκάμματα, τα εργαστήρια και τα εξειδικευμένα περιοδικά ή συνέδρια -εκεί δηλαδή όπου ζει και παράγεται η αρχαιολογική επιστήμη— και αγγίζει τον δημόσιο χώρο από τον οποίο και αναπαράγεται», αναφέρεται στον πρόλογο. Αφορά «αφηγήσεις» που άλλοτε αφήνουν αδιάφορο το κοινό και άλλοτε το συνεπαίρνουν, άλλοτε το φορτίζουν ιδεολογικά και άλλοτε του δίνουν ερεθίσματα στοχασμού. Όπως οι «εθνικοί» μύθοι, που πυροδοτήθηκαν με την ανακάλυψη των ασύλητων μακεδονικών ταφών από τον Μανόλη Ανδρόνικο. Οι τάφοι στη συνέχεια συνδέθηκαν με τον βασιλιά Φίλιππο Β' ή το κρανίο του Homo heidelbergenisis, του παλαιότερου κατοίκου της Ελλάδας, που αποκαλύφθηκε τυχαία στο σπήλαιο των Πετραλώνων Χαλκιδικής. Η δημόσια Αρχαιολογία όμως αφορά και θέματα της απτής καθημερινότητας, της επαφής των πολιτών με την αρχαιολογία. «Η ελληνική εμπειρία όπως αποτυπώνεται στη λειτουργία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, του αποκλειστικού φορέα προστασίας των μνημείων, προσφέρει πολλές περιπτώσεις υγιούς ανάπτυξης μιας Δημόσιας Αρχαιολογίας αλλά και στρεβλώσεων. Από τη μία, έχουμε μνημεία ανοιχτά στο κοινό, μουσεία κόμβους πολιτισμού -συχνά τους μοναδικούς σε γειτονιές και πόλεις ολόκληρες. Σκέφτομαι το Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων με το πολυσχιδές πρόγραμμα εκδηλώσεών του ή το τι θα σημάνει για τους κατοίκους του Πύργου της Ηλείας το άνοιγμα του Αρχαιολογικού Μουσείου εκεί. Κι από την άλλη, ένα δαιδαλώδες δίκτυο υπηρεσιών το οποίο με καθυστέρηση και συχνά παλινδρομήσεις προσπαθεί να ανταποκριθεί σήμερα στις απαιτήσεις και το ρόλο του. Για παράδειγμα, γιατί κάποιος που θέλει να εκδώσει μια άδεια κατεδάφισης ενός κτίσματος στα τείχη του Ηρακλείου πρέπει να κάνει αιτήσεις σε δύο διαφορετικές Εφορείες, Βυζαντινών Αρχαιοτήτων αλλά και Νεοτέρων Μνημείων, που είναι ουσιαστικά δύο υπηρεσίες του ίδιου υπουργείου; Μια ενιαία και πλήρως στελεχωμένη υπηρεσία με όλες τις επιστημονικές ειδικότητες που δρουν συνεργατικά στο χώρο και το χρόνο, θα ήταν περισσότερο λειτουργική και θα άλλαζε την καθημερινή επαφή του πολίτη με την Αρχαιολογία», επισημαίνει η κ. Γαλανίδου. Συμπληρώνει ότι «το ζητούμενο σήμερα είναι η προσέγγιση του μεγάλου κοινού, μιας και η παιδεία και η αγάπη των πολλών για τα μνημεία και τις αρχαιότητες είναι προαπαιτούμενα για την προστασία τους. Το ξεχωριστό αυτό σώμα του Δημοσίου που πρέπει να ενισχυθεί με περισσότερους επιστήμονες, για να προστατευθεί ο μνημειακός πλούτος της Ελλάδας και να λειτουργήσει ως μοχλός πολιτισμού και ανάπτυξης. Μέσα από αυτήν την οπτική μπορεί να επαναπροσδιοριστεί ο ρόλος και η λειτουργία του σώματος εκείνου που είναι ταγμένο στην προστασία του». Το «άνοιγμα» αυτό τα τελευταία χρόνια είναι περισσότερο έντονο από ποτέ: συναυλίες, θεατρικά δρώμενα, διαλέξεις, ξεναγήσεις στα αρχαία μνημεία και τα μουσεία, εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολεία και ειδικές μειονοτικές ομάδες, όλα έχουν φέρει τον κόσμο πιο κοντά σε αρχαιολόγους και μνημεία. Η δημόσια Αρχαιολογία αποσκοπεί, ανάμεσα σ' άλλα, στο να προσεγγίσει επιστημονικά τους όρους και τα αποτελέσματά του ανοίγματος αυτού. Αυτό εξάλλου είναι και το ζητούμενο, σύμφωνα με την κ. Γαλανίδου: «Μια εξωστρεφής Αρχαιολογική Υπηρεσία μέσα από μια οραματική μεταρρύθμιση, καινοτόμες πρωτοβουλίες που θα καταργούν τις αγκυλώσεις του παρελθόντος και ενσωμάτωση στην αρχαιολογική εκπαίδευση μαθημάτων για τη Δημόσια Αρχαιολογία. Είναι μια μεγάλη συζήτηση που αφορά το αύριο της αρχαιολογίας στην Ελλάδα και η εκδοτική σειρά μάς δίνει μια καλή αφορμή για να ξεκινήσει». Πηγή: AΠE-MΠΕ

Συνέδριο στην Πάτρα: Οικογένεια, σχολείο, τοπικές κοινωνίες: Πολιτικές και πρακτικές για το παιδί

«Οικογένεια, σχολείο, τοπικές κοινωνίες: Πολιτικές και πρακτικές για το παιδί» 
22 έως 25 Μαΐου 2013

Το Συνέδριο συνδιοργανώνουν το Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και της Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία (ΤΕΕΑΠΗ) του Πανεπιστήμιο Πατρών και η AIFREF (Διεθνής Ένωση Κατάρτισης και Έρευνας στην Οικογενειακή Εκπαίδευση).

Προσκεκλημένοι Ομιλητές είναι οι:

Μαρία Μαλικιώση – Λοΐζου, Καθηγήτρια Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών, "Τα παιδιά στηρίζουν τα παιδιά: Μια απάντηση στην επιθετικότητα και τον σχολικό εκφοβισμό"

Νίκος Σιδέρης, Ψυχίατρος-ψυχαναλυτής, Κρίση : Γονεϊκή αμηχανία και ψυχολογική επαναρρύθμιση

Jacqueline Barnes, Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, Αγγλία, «Η ανάπτυξη των κοινωνικών δεσμών σε τοπική κλίμακα: η σημασία της παρέμβασης με τις τοπικές κοινωνίες για την προαγωγή της ευημερίας των παιδιών».

Ingrid Pramling Samuelsson, Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Γκέτενμποργκ, Σουηδία, Έδρα ΟΥΝΕΣΚΟ στην Προσχολική Εκπαίδευση και Φροντίδα και στην Αειφόρο Ανάπτυξη, Πρόεδρος της OMEP, “Παιδί και ο ρόλος της Προσχολικής Αγωγής και Φροντίδας στη Σουηδία ”.

Jordi Garreta Butxaca, Καθηγητής Πανεπιστήμιο Λέιδα, Ισπανία. «Σχολείο, Οικογένεια και πολιτισμική πολυμορφία: εξελίξεις και προκλήσεις».

Bernard Terrisse, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ στο Μόντρεαλ, Καναδάς, «Πρόνοια και πολυπολιτισμικότητα. Ποια είναι τα όρια της υποστήριξης στη γονεϊκότητα»;

Loïc Chalmel, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο 2 του Νανσύ, Γαλλία, «Ο άλλος ψεύδεται; Αλήθεια και ψέματα του παιδαγωγείν»

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στην ιστοσελίδα του Συνεδρίου:  
http://www.aifref2013.upatras.gr/el/index.php

Προσωρινό πρόγραμμα Συνεδρίου

 

Πανεπιστήμιο Αθηνών

Σαν σήμερα ιδρύθηκε το Ε.Κ.Π.Α

O Ιωάννης Καποδίστριας είχε την ιδέα να ιδρύσει το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Την ιδέα αυτή υλοποίησε ο βασιλιάς Όθωνας.

Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 14 Απριλίου του 1837 και εγκαινιάστηκε στις 3 Μαΐου του ίδιου χρόνου. Πρωτοστεγάστηκε στην κατοικία του αρχιτέκτονα Σταμάτη Κλεάνθη, επί της οδού Θόλου, στη βορειοανατολική πλευρά της Ακρόπολης. Ήταν το πρώτο Πανεπιστήμιο, όχι μόνο του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, αλλά και της Ανατολικής Μεσογείου.

Το Οθώνειον Πανεπιστήμιον, όπως λεγόταν πριν πάρει το σημερινό όνομα Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιον Αθηνών, αποτελούνταν από τέσσερις σχολές: Θεολογίας, Νομικής, Ιατρικής και Τεχνών (η οποία περιλάμβανε τότε τις Εφαρμοσμένες Επιστήμες και τα Μαθηματικά). Το 1904, η Σχολή των Τεχνών διασπάστηκε σε δύο Σχολές, σε αυτή των Τεχνών και αυτή των Επιστημών, η οποία περιέλαβε τις νέες Σχολές Φυσικής, Μαθηματικών και Φαρμακευτικής. Το 1919 προστέθηκε το τμήμα της Χημείας και το 1922 η Σχολή Φαρμακευτικής ξεχώρισε ως τμήμα. Μια άλλη αλλαγή έγινε όταν στην Ιατρική Σχολή προστέθηκε το τμήμα της Οδοντιατρικής.

Με πρώτο πρύτανη τον Κωνσταντίνο Σχινά, το πανεπιστήμιο είχε αρχικώς 33 τακτικούς και εκτάκτους καθηγητές, 52 φοιτητές και 75 μη εγγεγραμμένους ακροατές, ως επί το πλείστον γηραιούς φουστανελοφόρους αγωνιστές του '21, δημοσίους υπαλλήλους και μαθητές γυμνασίου.

Το Νοέμβριο του 1841 άρχισαν να λειτουργούν νέες τάξεις σ' ένα καινούργιο κτήριο που σχεδιάστηκε από τον δανό αρχιτέκτονα Κρίστιαν Χάνσεν, στην οδό ονομασθείσα Πανεπιστημίου. Για την αποπεράτωσή του κτηρίου απαιτήθηκαν 176.000 δραχμές.

Σ' αυτή την πρώτη περίοδο για την ελληνική εκπαίδευση, οι διδάσκοντες κατέβαλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες, προκειμένου να γεφυρώσουν το χάσμα μεταξύ του καινούριου ιδρύματος και των παλαιότερων που λειτουργούσαν σε άλλες χώρες. Χαρακτηριστικό των δυσκολιών είναι ότι από τους 52 πρωτοεγγραφέντες φοιτητές, μόνο οι 18 παρακολούθησαν τα μαθήματα και ελάχιστοι έλαβαν πτυχίο.

Ανάμεσα στο 1895 και στο 1911, κάθε χρόνο έμπαιναν στις Σχολές περίπου χίλιοι σπουδαστές και στο τέλος του Α' Παγκόσμιου Πολέμου έφτασαν τους δύο χιλιάδες. Αυτό οδήγησε στην απόφαση για καθιέρωση εισαγωγικών εξετάσεων για όλες τις Σχολές, ξεκινώντας από το ακαδημαϊκό έτος 1927-28. Από το 1954 και μετά, ο αριθμός των εισαγόμενων φοιτητών καθορίζεται από το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, ύστερα από πρόταση των Σχολών.

Στη δεκαετία του 1960 άρχισαν κατασκευαστικές εργασίες στην Πανεπιστημιούπολη, στην περιοχή Ζωγράφου. Τα νέα κτήρια της Πανεπιστημιούπολης περιλαμβάνουν αυτά της Φιλοσοφικής και Θεολογικής, τα τμήματα της Σχολής Θετικών Επιστημών και τη Φοιτητική Εστία.

http://gr.news.yahoo.com/%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%B9%CE%B4%CF%81%CF%8D%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CE%B5-%CE%BA-%CF%80-%CE%B1-043413545.html

 

Einstein

Carlo Ginzburg : διάλεξη

Ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους διανοητές της πολιτισμικής, κυρίως, ιστορίας και της μικροϊστορίας, ο Carlo Ginzburg, θα βρίσκεται για μία διάλεξη στην Αθήνα προσκεκλημένος του Προγράματος Μεταπτυχιακών Σπουδών ‘Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία’, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Oμάδα εργασίας για τη μελέτη της Φιλοσοφίας των Κοινωνικών Επιστημών/ΕΜΕΑ

Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών

____________________________________________________

Τετάρτη 3 Απριλίου 2013
Στο πλαίσιο των ομιλιών του Ανοιχτού Σεμιναρίου της Τετάρτης
σας ενημερώνουμε για την ομιλία του καθηγητή Carlo Ginzburg στην Αθήνα με
τίτλο:
Disattributing an early XVIIIth Century Text. A Reflection on Disprovals, and their implications.
____________________________________________________

Χώρος: Auditorium Ιταλικoύ Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών, Πατησίων 47, Αθήνα
Ώρα: 19.00
Η ομιλία του Καθηγητή Carlo Ginzburg θα γίνει στα Αγγλικά
Πληροφορίες: 210 368 8961, 210 524 2646

Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΕ ΕΠΟΧΗ ΚΡΙΣΗΣ

	Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΕ ΕΠΟΧΗ ΚΡΙΣΗΣ

Μη χάσετε την εξαιρετική ομιλία «Η διαμόρφωση πολιτιστικής πολιτικής σε εποχή κρίσης» στη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών που θα πραγματοποιηθεί στα πλαίσια των εκδηλώσεων «Λέξεις & Σκέψεις» με την υποστήριξη μας.
Στη συζήτηση θα εξεταστεί η ανάγκη συγκρότησης μιας σύγχρονης πολιτιστικής πολιτικής, η οποία θα προκύψει από το διάλογο των κρατικών οργανισμών με ισότιμους συνομιλητές – τα ιδρύματα, τους φορείς και τους δρώντες της κοινωνίας των πολιτών.
Η παγκόσμια οικονομική κρίση έχει αναμφισβήτητα επιφέρει μια σειρά από αλλαγές σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας και έχει επιταχύνει την διαδικασία ανασυγκρότησης. Για το χώρο του πολιτισμού και τους ανθρώπους που δρουν σε αυτόν, η ανάγκη επεξεργασίας ενός πολιτιστικού σχεδίου ανάπτυξης, που να είναι ταυτόχρονα κοινωνικό και οικονομικό, αποτελεί άμεση προτεραιότητα προκειμένου να κατανοήσουμε την κρίση και να βρούμε το δρόμο εξόδου από αυτήν.
Ομιλητές

			Emmanuel Wallon Καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας στο University of West Paris, Nanterre / Défense
			Sarah Selwood Επισκέπτρια Καθηγήτρια Πολιτιστικής Πολιτικής και Διαχείρισης στο City University του Λονδίνου και Επίτιμη Καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Αρχαιολογίας του University College London
			Μυρσίνη Ζορμπά Δρ Πολιτικής Επιστήμης, ερευνήτρια Πολιτισμικής Πολιτικής
			Γεωργία Μαυραγάνη Σκηνοθέτης, Μέλος της συλλογικότητας Εμπρός

Συντονιστής

Χρήστος Καρράς Εκτελεστικός Διευθυντής της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών

Είσοδος ελεύθερη

		Πότε: 13 Μαρτίου 2013, 19.00
		Πού:   Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών (Μικρή Σκηνή), Λεωφόρος Συγγρού 107–109, 117 45 Αθήνα Μπορείτε να παρακολουθήσετε τη συζήτηση ζωντανά και από την ιστοσελίδα της Στέγης, την Τετάρτη 13 Μαρτίου στις 19:00: ελληνικά, αγγλικά ή γαλλικά. Η πολιτική διαχείριση του σύγχρονου πολιτισμού έχει μια σχετικά σύντομη ιστορία, η οποία ξεκινάει ουσιαστικά στα πρώτα χρόνια ή –ανάλογα με τη χώρα– στις πρώτες δεκαετίες μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ως αναπόσπαστο μέρος της ανάπτυξης μιας κοινωνίας πρόνοιας. Στο διάστημα αυτό, αν και με σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατών, οι στρατηγικές που υιοθετήθηκαν αντανακλούσαν τις σημαντικότερες μεταβολές στο πολιτικό, το κοινωνικό και το οικονομικό πεδίο. Οι σημερινές πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες είναι εξαιρετικά ρευστές. Τα ευρύτερα ζητήματα πολιτικής ανασυγκρότησης που ανακύπτουν μας υποχρεώνουν σε μια επαναδιαπραγμάτευση της σχέσης του πολιτισμού με την οικονομική ανάπτυξη και την πολιτιστική βιομηχανία, με την κοινότητα και το ανήκειν, με τις νέες συλλογικότητες, με την ιθαγένεια, καθώς και με τις στάσεις, τις νοοτροπίες και τις συμπεριφορές που συγκροτούν την πολιτισμική πτυχή της κοινωνίας. Μέσα σε αυτό το ευρύτερο περιβάλλον αποκτά ιδιαίτερη σημασία η διαχείριση των πολιτισμικών πόρων ως απαραίτητη συνιστώσα μιας πολιτιστικής πολιτικής. Οφείλουμε να εντοπίσουμε τους ανθρώπινους και συμβολικούς πολιτισμικούς πόρους, να καταγράψουμε και να αξιολογήσουμε τα παγιωμένα σχήματα των σχέσεων και τα συστήματα ιεραρχήσεων, τις διακρίσεις, τις ανισότητες, τους αποκλεισμούς, με λίγα λόγια καθετί που δρα προς όφελος ή σε βάρος του κοινού κεφαλαίου που διαθέτει η κοινότητα. Όσο ευρύτερη είναι η αποδοχή διαφορετικών ομάδων μέσα στην κοινότητα και όσο πιο μεγάλη ελευθερία έχουν οι ομάδες αυτές για να δράσουν προς αξιοποίηση των πόρων, τόσο ευρύτερη θα είναι η συμμετοχή και η συνοχή που θα εξασφαλιστεί. Η διεύρυνση και ο εμπλουτισμός των «πολιτισμικών Λόγων» κατεδαφίζει ακόμη και τα τελευταία μονοπώλια μέσα σε ένα πολιτιστικό Δέλτα νέων θεσμών, νέων αντιλήψεων, νέας καλλιτεχνικής έκφρασης. Η κρίση των τελευταίων ετών, στην Ευρώπη και στη χώρα μας, επιτάχυνε τις διαδικασίες ανασυγκρότησης και τις κατέστησε πιο πιεστικές. Για το χώρο του πολιτισμού και τους ανθρώπους που δρουν σε αυτόν, η ανάγκη επεξεργασίας ενός πολιτιστικού σχεδίου ανάπτυξης, που να είναι ταυτόχρονα κοινωνική και οικονομική, εντάσσεται στις προτεραιότητες προκειμένου να κατανοήσουμε την κρίση και να βρούμε το δρόμο εξόδου από αυτήν. Στη συζήτηση θα εξεταστεί η ανάγκη συγκρότησης μιας σύγχρονης πολιτιστικής πολιτικής, η οποία θα προκύψει από το διάλογο των κρατικών οργανισμών με ισότιμους συνομιλητές – τα ιδρύματα, τους φορείς και τους δρώντες της κοινωνίας των πολιτών.